گـفت: پسـرها چقـدر چشـم نـاپـاک شـده انـد ... یک بـار پشـت سـرش راه افتـادم ... در کوچـه اول ، پسـر جـوانی ایسـتاده بود ! تا نگـاهش به او و مانتـوی تنـگش افتـاد نیشـخندی زد و به سـر تا پـای انـدام دخـتر خیـره شـد ... همـان پسـر ، وقـتی مـن از جلـویش… بیشتر »